Hoogtepunt?

Lopend door het bos keek ik naar de prachtige herfstkleuren. Geel, bruin, rood, maar ook groen. Ik zag ook kale bomen. Ik bedacht me: “Is dit nu het hoogtepunt van de herfst?”. Iets verderop zag ik wat meer kale bomen en dacht: “Of is het hoogtepunt al voorbij?” Tegelijk bedacht ik me of er wel sprake kán zijn van een hoogtepunt van de herfst.

Hoogtepunt 1

Er zijn bomen in verschillende stadia. Sommige hebben die prachtige kleuren, maar andere zijn nog groen. Eigenlijk is het een continue proces en kun je niet spreken van een hoogtepunt. Het is net als in een ont-wikkelingsproces: de veranderingen komen beetje bij beetje, vloeiend. We zijn zo geneigd om het te koppelen aan tijd en ruimte en daarbij vanuit de illusie van controle bepaalde punten te nemen “waarop het maar over moet zijn” of “waarop het doel (ideaal) bereikt moet zijn”.

Hoogtepunt 2Vaak is de realiteit dus anders. Veelkleuriger en veelvormiger. En eigenlijk is elk moment anders en uniek. Eigenlijk is elk moment een hoogtepunt. Toch?

Dit bericht is geplaatst in Filosofie, Gedacht, Mijmeringen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *